مقایسه اثربخشی آموزش پردازشی مبتنی بر گوشی‌های هوشمند، آموزش پردازشی حضوری و آموزش سنتی بر فراگیری زمان آینده کامل در زبان‌آموزان ایرانی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان انگلیسی، گروه زبان انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، مجتمع آموزش عالی گناباد، گناباد، ایران

2 دانشجوی دکتری آموزش زبان انگلیسی، گروه زبان انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

10.22111/cee.2026.55645.1029

چکیده

آموزش پردازشی رویکردی ورودی‌محور در آموزش دستور زبان است که بر نظریۀ پردازش ورودی ون‌پتن استوار است. این رویکرد بر ارائۀ ورودی ساختاریافته تأکید دارد تا زبان‌آموزان بتوانند پیوندهای مؤثرتری میان صورت و معنا در فرایند پردازش زبان برقرار کنند. از سوی دیگر، گسترش فناوری‌های موبایلی در آموزش زبان، فرصت‌های جدیدی برای افزایش دسترسی به محتوای آموزشی، مواجهۀ مکرر با ورودی و یادگیری با سرعت فردی فراهم کرده است. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش پردازشی مبتنی بر گوشی‌های هوشمند بر درک و تولید زمان آینده کامل در میان زبان‌آموزان ایرانی زبان انگلیسی و مقایسۀ آن با آموزش پردازشی حضوری و آموزش سنتی انجام شد. این پژوهش با استفاده از طرح شبه‌آزمایشی پیش‌آزمون–پس‌آزمون و با حضور سه کلاس از دانشجویان ترم اول مقطع کارشناسی رشته آموزش زبان انگلیسی در درس دستور زبان اجرا شد. شرکت‌کنندگان در سه گروه آموزش پردازشی مبتنی بر گوشی‌های هوشمند، آموزش پردازشی حضوری و آموزش سنتی قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس یک‌راهه بین‌گروهی تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که هر دو نوع آموزش پردازشی در مقایسه با آموزش سنتی، به بهبود معنادار درک و تولید ساختار هدف منجر شدند. همچنین، زبان‌آموزان گروه آموزش پردازشی مبتنی بر گوشی‌های هوشمند در پس‌آزمون عملکردی بهتر از زبان‌آموزان گروه آموزش پردازشی حضوری داشتند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ادغام هدفمند فناوری‌های موبایلی با آموزش پردازشی می‌تواند در شرایطی مشابه با بافت این پژوهش، مزایایی برای یادگیری دستور زبان فراهم آورد. نتایج این پژوهش به گسترش دانش موجود در زمینۀ آموزش دستور زبان مبتنی بر فناوری کمک می‌کند و ضرورت انجام پژوهش‌های بیشتر در سطوح زبانی، ساختارهای دستوری و بافت‌های آموزشی متفاوت را برجسته می‌سازد.

کلیدواژه‌ها


  • تاریخ دریافت: 22 فروردین 1405
  • تاریخ بازنگری: 24 اردیبهشت 1405
  • تاریخ پذیرش: 19 خرداد 1405
  • تاریخ انتشار: 31 خرداد 1405