روش تدریس خلاقانه و مؤثر در علوم انسانی و اجتماعی در عصر دیجیتال

با توجه به الکترونیکی‌شدن جامعه و تغییرات سریع در عرصه‌های مختلف علمی، اجتماعی و اقتصادی، بهره‌گیری از روش تدریس پویا، فعال و خلاقانه برای پاسخگویی به نیازهای جامعه و فراگیران ضروری است. براین‌اساس، پژوهش حاضر به‌دنبال واکاوی روش تدریس خلاقانه و مفید به‌ویژه در حوزۀ علوم اجتماعی و انسانی با توجه به ویژگی‌های نسل جدید فراگیران و مهارت‌های مورد نیاز در قرن بیست‌ویکم است تا بتواند زمینۀ مناسبی برای آموزش اثربخش و یادگیری باکیفیت فراهم سازد. به‌منظور دستیابی به این هدف، علاوه بر مرور منابع موجود در این حیطه، از روش مطالعۀ موردی با استفاده از مآخذ اطلاعاتی مختلف، نظیر مصاحبه با دانشجویان، ثبت تجربیات شخصی و اسناد ارزشیابی ثبت‌شده از برنامۀ تدریس یک استاد جامعه‌شناسی به‌عنوان نمونۀ مورد مطالعه استفاده شده‌است. نتایج حاصل از مطالعه نشان داد در این شیوۀ تدریس، معلم از انواع روش‌ها، فناوری‌ها، فنون تدریس و فعالیت‌‌های مختلف نظری و تجربی درجهت پرورش مهارت‌‌ها و استعدادهای گوناگون فراگیران استفاده می‌کند. معلم فضای یادگیری فعال و پویا را با ارائۀ مطالب و ایده‌های جدید و متنوع، تمارین فردی و گروهی، بازی‌های فکری، آثار خلاقانه، پروژه‌های میدانی به‌وجود می‌‌آورد که می‌تواند منجر به علاقه، تفکر خلاقانه، مطالعه و تحقیق در دانشجویان ‌‌شود. همچنین نتایج حاصل از گزارش‌‌های ارزشیابی استاد و تحلیل مصاحبه با دانشجویان حاکی از رضایت دانشجویان از شیوۀ تدریس خلاقانه است.معلم فضای یادگیری فعال و پویا را با ارائۀ مطالب و ایده‌های جدید و متنوع، تمارین فردی و گروهی، بازی‌های فکری، آثار خلاقانه، پروژه‌های میدانی به‌وجود می‌‌آورد که می‌تواند منجر به علاقه، تفکر خلاقانه، مطالعه و تحقیق در دانشجویان ‌‌شود. همچنین نتایج حاصل از گزارش‌‌های ارزشیابی استاد و تحلیل مصاحبه با دانشجویان حاکی از رضایت دانشجویان از شیوۀ تدریس خلاقانه است.