شناسایی اهمیت و رتبه بندی مولفه های کلیدی اشتغال‌پذیری دانشجویان دورۀ کارشناسی مهندسی معدن با استفاده از رویکرد دیمتل (DEMATEL)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه مهندسی معدن، مجتمع آموزش عالی گناباد، ایران

2 استادیار گروه مهندسی معدن، دانشگاه سیستان و بلوچستان، خاش، ایران

چکیده

تحولات سال‌های گذشته در بازار کار دانش‌آموختگان، ضرورت توجه به مسئلۀ اشتغال‌پذیری را نشان می‌دهد. مفهوم اشتغال‌پذیری، آمادگی برای انجام کار و داشتن مهارت‌هایی است که موجب می‌شود فرد نقش مؤثری در بازار کار داشته باشد. فارغ‌التحصیلان رشتۀ مهندسی معدن باید توانمندی‌های لازم درجهت پذیرش شرایط سخت حاکم بر فضای کار را داشته باشند. هدف این تحقیق، ارزیابی مهارت‌های لازم درجهت ارتقای اشتغال‌پذیری دانشجویان رشتۀ مهندسی معدن است. در این راستا شاخص‌های اشتغال‌پذیری دانش‌آموختگان دانشگاهی در قالب سه مقولۀ اصلی دانش و مهارت‌های آکادمیک، دانش و مهارت‌های مرتبط با محیط کار، نگرش و ویژگی‌های فردی تقسیم‌بندی و با مشارکت تعدادی از دانشجویان و فارغ‌التحصیلان رشتۀ مهندسی معدن دانشکدۀ صنعت و معدن خاش مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج تحلیل داده‌ها با استفاده از تکنیک دیمتل (DEMATEL) نشان می‌دهد که شاخص‌های توجه به آموزش‌های میان‌رشته‌ای و چندرشته‌ای، برگزاری اردوهای علمی و بازدید از معادن مختلف و افزایش حس اعتمادبه‌نفس دانشجویان شاخص‌هایی هستند که از دیدگاه جامعۀ آماری مورد بررسی اهمیت بیشتری دارند و توصیه می‌شود که درجهت افزایش مهارت‌های اشتغال‌پذیری دانشجویان مورد توجه قرار گیرند. در این راستا شاخص‌های اشتغال‌پذیری دانش‌آموختگان دانشگاهی در قالب سه مقولۀ اصلی دانش و مهارت‌های آکادمیک، دانش و مهارت‌های مرتبط با محیط کار، نگرش و ویژگی‌های فردی تقسیم‌بندی و با مشارکت تعدادی از دانشجویان و فارغ‌التحصیلان رشتۀ مهندسی معدن دانشکدۀ صنعت و معدن خاش مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج تحلیل داده‌ها با استفاده از تکنیک دیمتل (DEMATEL) نشان می‌دهد که شاخص‌های توجه به آموزش‌های میان‌رشته‌ای و چندرشته‌ای، برگزاری اردوهای علمی و بازدید از معادن مختلف و افزایش حس اعتمادبه‌نفس دانشجویان شاخص‌هایی هستند که از دیدگاه جامعۀ آماری مورد بررسی اهمیت بیشتری دارند و توصیه می‌شود که درجهت افزایش مهارت‌های اشتغال‌پذیری دانشجویان مورد توجه قرار گیرند.

کلیدواژه‌ها