مقایسه تأثیر قصه‌ درمانی و نقاشی درمانی بر کاهش اضطراب اجتماعی و تقویت تاب‌آوری کودکان طلاق 10 تا 12 سال

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد، زرند، ایران

چکیده

کودکان طلاق مستعد آسیب‌های روان‌شناختی متعددی نظیر اضطراب اجتماعی و کاهش تاب‌آوری هستند که نیازمند مداخلات درمانی موثر است. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر قصه‌درمانی و نقاشی‌درمانی بر کاهش اضطراب اجتماعی و تقویت تاب‌آوری کودکان طلاق ۱۰ تا ۱۲ سال انجام شد.این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه کودکان دختر و پسر طلاق 10 تا 12 ساله مشغول به تحصیلی در شهر زرند در سال تحصیلی 1404-1403 بود. که از بین آنها 45 نفر که دارای کمترین نمره در پرسشنامه تـاب­آوری کودک و نوجوان انگار و لیبنبرگ (2009) و بیشترین نمره در پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانور (2004) بودند و حاضر به همکاری با محقق بودند انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه 15 نفری گمارده شدند، سپس یک گروه به عنوان گروه آزمایشی 1 قصه درمانی را دریافت کردند و گروه آزمایشی 2 نقاشی درمانی را دریافت نمود. اعضای گروه کنترل در این مدت آموزش یا درمان خاصی را دریافت نکردند. برای تحلیل داده­ها آزمون MANCOVA و آزمون تعقیبی توکی با نرم افزار SPSS25 استفاده شد. نتایج نشان داد قصه درمانی و نقاشی درمانی بر اضطراب اجتماعی و تاب‌آوری کودکان تاثیر دارد، و میزان تأثیر قصه درمانی و نقاشی درمانی در کاهش اضطراب اجتماعی 808/0 و تاب‌آوری 679/0 بوده است. میزان اثربخشی قصه درمانی و نقاشی درمانی بر کاهش اضطراب اجتماعی تفاوت معنی­دار ندارد. اما میزان اثربخشی قصه درمانی و نقاشی درمانی بر افزایش تاب­آوری تفاوت معنی دار دارد، بطوری که میزان اثربخشی نقاشی درمانی بر افزایش تاب‌آوری کودکان بیشتر از قصه درمانی بوده است. یافته‌ها حاکی از اثربخشی همسان قصه‌ درمانی و نقاشی‌درمانی در کاهش اضطراب اجتماعی است؛ اما برتری معنادار نقاشی‌درمانی در تقویت تاب‌آوری، لزوم انتخاب هوشمندانه روش درمانی را بر اساس هدف مداخله برجسته می‌سازد.

کلیدواژه‌ها